Texas haberinden sonra..

Benim gibi Bozüyük’te, Hisarcık’ta ve bir de kovulduğun Haruniye’de yolunu kaybetmiş gibi dolanır durursun.

Yani ben…

Bu sıralar sensizim ben; bütün hüzünleri yarı yolda bıraktım. Binbir telaşın gölgesinde harman savuruyorum.

Çocukluğumun ‘cercer’ makinesi üzerinde atlar koşturuyorum. Toprak solukluyorum, buğday tanelerini biriktiriyorum.

Bu sıralar sensiz olan ben; bütün  gözyaşlarına, durgun bakışlara meydan okuyorum. Bütün damlaları bırakıverdim çocukluğumun akpak akan, kar sulu deresine. Sırt ağrılarına aldırmıyorum. İki büklüm halde bir ‘aktiflik’ deyip duruyorum.

Bu sıralar sensiz olan ben; uzun hava dinlemeyi bıraktım. Türkülere, şarkılara veda ettim. Hatta şiir bile dinlemiyorum.

Ömür diyorum, ömür.

Geçti işte sensiz…

magpak