Kategori: Yazılar
-
PLAN YAPMAK
Plan nedir, diye sorarsınız? Cevap vermeye gerek var mı, biliyorsunuz işte: Adı üstünde: organizeli yaşamak. Şayet devletin üst kademesinde çalışıyorsanız, gününüz saat saat planlanmıştır. Öğretmenseniz yine öyledir. Gerçi mesai sonrası, hafta sonları da var. Artık orası o insanlara kalmış. Tarım işiyle uğraşıyorsanız, tohum ekme, sulama ve hasat zamanlarınızı kaçırmamanız gerekir. Ya öğrenciyseniz? Ya da ömür…
-
İNSANIN KALBİ NE ZAMAN AĞLAR?
Bunun öncesinde insanın içi ne zaman yanar? Ne zaman kalp, sessiz bir çığlıkla inler, derinlerden bir feryat yükselir? Ne zaman gözyaşı dışarı değil, içine akar? İçimizin yanması bazen bellidir: Bir yakınımızın kaybında; yıllarca alın teri döktüğümüz işin elimizden alınmasında; bir ömrü sığdırdığımız evin kapısına mühür vurulmasında; ya da çocukluğumuzun geçtiği sokağın, kepçelerle yerle bir edilmesinde.…
-
TESELLİSİZ GÜNLER
Bugün bütün şiirler ve hatta şarkılar teselli vermiyor.O narenin üçüncü sınıf çocukları da bugün ofise gelmeyince hepten bunaldım.Nağmeler dinledim.Bir zamanlar bana bakan o bakışları yakalamak istedim. O bakmadı, ben utandım.Ofiste kıvrandım, okulun bahçesinde savruldum.Erbil sokaklarına kendimi vurdum.Deli divane bir genç gibi, gençliğim gibi araba kullandım.Arkamdan selektör yakanlara, korna çalanlara aldırmadım.Altmışlık cadde bana yetmedi, hiç uğramadığım…
-
İÇİMDEN GELDİĞİNCE
Bu garip hayat yolculuğunda kimsenin bilmediği incecikten bir yolda sensiz yürürken, buruk lezzetleri dahi tatmadan bu hayatla beraber gidiyorum işte. Bir kaplan gözü şefaflığında hayata bakmak ve senin gözyaşını toplamak isterdim. Veda vakti gelirken, …..
-
YAŞIM 22 İDİ, ŞİMDİ YIL 2020 OLMUŞ.
Artık eskisi gibi üşümüyorum. Belki de çok üşümelerden üşümeyi unuttum. Bütün soğuk havalar üstüme pusular kurup gelse yine de üşümem. Alışkanlık kazandım galiba. Yine böyle bir Aralık ayıydı. Konya’dan İzmir’e giden bir kara trendeydim. Yolculuğumun sebebi elbette vardı. Yaşım o vakitler 22 idi. Sevdiğim bir yaş. Tıngır mıngırlığımın devam ettiği, kafamda tuhaflıkların esip durduğu yaşlardan…
-
ÇOKTANDIR DİYEMİYORDUM
İki aydan beri her gün değişen yaşadıklarımızı, yarım yamalak bildiklerimizi, sessiz ve yıkıla yıkıla gelen ayrılıklarımızı, bir ağustos öğlesinde gittiğimiz memleketi yine bir temmuz başı sıcağında terk edişimizi de kimseciklere diyemedim. Oysa binlerce kilometre ötede bir şehirde, bayrama düşen ayrılıklarımız bize kalmıştı. Yine o şehrin uzağında hastalıklarımız oldu. Sorulan soruları hüzünle cevap verişimizin ardından, bu…
-
SEYAHAT ETMEK VE ŞARKILAR
Bir zamanlar üç-dört ay boyunca sadece Cem Karacanın “Hep Kahır” şarkısını arabada ailece sürekli dinlemiştik. O zamanlar İstanbul’dan “ıraklar” diyarına yeni gelmiştik. Hala İstanbul’un, Gaziantep’in, Amasya’nın ve bilumum şehirlerin ve hatta köylerin kokusu üzerimizdeydi. Konuşunca İstanbul diyorduk, yemek yerken Antep, halaoğlu ve teyzeoğulu deyince de Amasya’nın serin rüzgarları odalarımızda ve yemek masalarında esiyordu. N. Hikmet’e…
-
ESİNTİLER
Yine akşam… Ve esintiler içimde… Durma yaz diyor… Yazıyorum. Doktor olup Somali’ye gidiyorum oradan Mali’ye geçiyorum. Sonra birileri bana engel oluyor. Yapacaklarımı yarım bırakıp başka ülkelere uçuyorum. Hiçbir şey durdurmayacak beni deyip yola koyuluyorum. Hatta hastalıklarım dahi bana mani olamıyor . Yine akşam… Yine içimde fırtınalar. Sen varsın, onlar var, öğrenciler var, sınıf var. Şafak…
-
BİR TÜRKÜ ESİNTİSİ
Uzun zamandır türkü dinlemiyordum. Sözler çok ağır geliyor ve neredeyse bütün türkülerde ayrılık, hasret, kavuşamama ve ölüm mevcut olduğundan -belli yaşı da geçince- hislenmek bir yana beden kaldırmıyor. Neşelisini de hüzünlüsünü de bir kenara koyup, klasik müzik ve hatta cazla idare etmek daha cazip geliyor. Fakat geçen Bedirhan Gökçenin ekibiyle paylaştığı bir türküyü – her nedense-…
-
EŞYA DOSTLUĞU
İnsanın ayrılmazları vardır ki, bu genelde eşyasıdır. Bu eşya bazen bir saat, bazen bir defter ve bazen de çanta olur. Yırtılasıya kadar ayağınızdan çıkarmadığınız ayakkabının, renk ve desenine aşık olduğunuz eşarbın ve paramparça olana kadar giydiğiniz yakasız bir gömleğin hikayeleri çoktur. Ve bu hikayeler çocukluktan başlar ve beyaz bir kıyafetle sonlanır. Hayatı çantalarla geçen biri…
GÜNE DÜŞENLER What the Day Bring 