Bir zamanlar üç-dört ay boyunca sadece Cem Karacanın “Hep Kahır” şarkısını arabada ailece sürekli dinlemiştik. O zamanlar İstanbul’dan “ıraklar” diyarına yeni gelmiştik. Hala İstanbul’un, Gaziantep’in, Amasya’nın ve bilumum şehirlerin ve hatta köylerin kokusu üzerimizdeydi. Konuşunca İstanbul diyorduk, yemek yerken Antep, halaoğlu ve teyzeoğulu deyince de Amasya’nın serin rüzgarları odalarımızda ve yemek masalarında esiyordu. N. Hikmet’e ait o şarkıda Cem Karaca ne diyordu?: “Dur! bırak, kımıldama, kal biraz öylece n’olur, Kokun istanbul gibidir, gözlerin istanbul gecesi, Şimdi gel sarıl, sarıl bana kınalım, Gökkubbenin altında ordada beraber, Çok şükür diyerek yeniden başlamanın hayali, Hasretinin çölünde sanki bir pınar gibi”

Çoktandır Gripin grubu ve Emre’nin birlikte söylediği “Sensiz İstanbul’a Düşmanım” şarkısın dinlememiştim. İstanbul muhabbetiniz hala nefesinizde tütüyorsa bu şarkı da sizi alıp götürebilir. Ama benim ve bazı dostların üzerinde ne İstanbulun, ne Antebin, ne Amasyanın ve ne de “ırakların” kokusu kalmış. Yalancı dürümlerle, markası bize ait olmaya kadayıf hamuruyla ve kıdım kıdım kullandığımız tarhana çorbasıyla memleket sofralarını yaşamaya çalışıyoruz. Yine de bir kelime, bir bakış, binlerce kilometre ötelere götürebiliyor. Öyle sevdalısını bırakıp, gidenlerden olmasak da toprağınızın kınalı görüntüsü, iyisiyle kötüsüyle hergün birkaç kez yaşadığınız hatıralarınıza sinen türküler-şarkılar oluyor. Bir bakıma hasret çekmek de güzeldir. İnsan çoğu zaman sahip olduklarının kıymetini bilmiyor. Bazen de çekip gitmek gerekir ki, yepyeni kapılar açılsın, yeni yolculuklar başlasın. Ne diyor Efendiler Efendisi, “Seyahat edin sıhhat bulun”1. Yeni mekanların keşfi, yeni kültürlere merhaba demek ve yeni arkadaşlıklarla paylaşımı güzelleştirmek için gitmek gerekir ve elbette ferahlık da olur.2 Şimdi bazılarınız Cem Karacanın Hep Kahır şarkısını bir kez daha dinlemek isteyecektir. Bence dinlemeyin, öyle kalsın. Zaten Gripin grubu da dağıldı.
Not: 1.Hadisin değişik rivayetleri vardır.
2. Bu arada bir zamanlar https://agpakm.wordpress.com/’de AYAK ÜSTÜ YAZILAR başlığında yazılar yazıyordum. Şimdi o gerçek oldu. Seyahat vesile oldu.