Dardayız. Kime ne söyleyelim. Diyecek söz yok işte. Yorgunuz. İşlerin tadı tuzu yok. Proje falan hikaye. Laf olsunları konuşuyoruz. Her saniyemiz hüzün türkülerine dönmüş. İşin garip tarafı yapılacak işler de çok.

Gurbetteyiz. Hep gurbetteyiz. Sizinkini bilmem ama benimkisi otuz-yedi olmuş. Şunun şurasında otuz yedi yıl. Yani hergün genzim yanmış. Bilmem kaç şehir değiştirmişiz, şu sıralar ülkeler değiştirme yolunda devam ediyoruz. Yorulmadık anlaşılan.

Nice arkadaşlarla tanıştık. Birbirimizi unuttuk. Oysa neler yaşamıştık. Hatta alt-üst oturduğumuz dostlarımız da bizi unutmuşlar.

Nice ev sahipleriyle de yüz göz olduk. Her evin kendine has dertleri olmuş. Hiç bir ev Er-bil diyarındaki kadar olmamış. Bir dem gelir anlatırız.

Konuşmadığımız komşularımız olmuş. Yorganımız soğuk olmuş, bazen yastığımız taş gelmiş. Soframız geç kurulmuş. Çorbamız soğuk olmasına aldırmadan kaşıklamışız. ….

Anlaşılan gurbetimize düşecek satırlar çok… Şimdi yola düşmek vakti…