Ben sana yar olamadım. Yol olamadım. İşin delisi hiç olamadım.
Böyle dertlenme mi olur? Yarım yamalak divanelik bu aşka yakışır mı?
Dağların karı olmak vardı, bahar gelsin diye.
Bir çeşmenin musluğu olmak vardı, gelen geçen susuz kalmasın diye.
Ama ben ve biz:
Çok konuşuyoruz, dertlenmelerimiz ne için?
İki kalemi geçmeyen planlar yapıyoruz. Ev-mev, araba falan.
Bir yerlerde darağaçları kurulurken, biz onları nar ağacı zan ediyoruz; bizim isyanımız silik.
Kasvetin bile tadını alamıyoruz. Gece ay ışığı dualarımıza hasret.
Komşumuz Öksüz Salih mahsunluğunu içine haps etmiş, tahliye edemiyoruz.
Bir avuç derdimizi abartıyoruz.
Akşam yemeği sonrası içtiğimiz çaylar tıkanmıyor boğazımıza.
Soğuk su olmadan oturmuyoruz sofralara.
Durum bundan ibaret Aysun!
Ben sana yar olamadım.
Kes umudunu, ondan-bundan.
Bildiğin üzere ben de atımı sürüyorum. Ne olacağını bilemiyorum.
f/yazı: mgpk
Bir Cevap Yazın