instagram, face ve twitter gibi sosyal medyada Japonya yolculuğumu bir şekilde paylaşmıştım. Anlaşılan kaybolup gitmişler. En iyisi burada,  daimi sitede paylaşmak dedim. Hani meşguliyetimizde azken detaylandırmalıydım. Eğitim semineri 4 günlüktü. Yol hariç 6 gün vakit harcayacaktım. Ne yaparım elin Japonyasında dedim. Kimseyi tanımam etmem. Elimde bir otel adresi var, bir de google map’ten indirdiğim haritalar (ki işe yaramadı).

BİLET, UÇAK ve YEMEK

Bilet almakta geciktim. Bulunduğumuz yerden gidişimizin belirsizliği, okul işleri gibi maniler ucuzundan alacağım bileti pahalıya malettim: gidiş dönüş 1670 $. Uçak şirketi Quatar havayolları. Meğer çaplı bir havayoluymuş. Kocaman ofisi varmış. İnternet sistemi de güzel. Fiyat olarak da uygun geldi. Çok da iyi etmiştim. Bütün uçak kalkışları dakikti. Servisleri de benim için harikaydı. Et yemeyen birisi için yapılan yemekler unutulmazdı. Bilet alırken belirtmenin faydasını gördüm. Uzun yolculuk olmasından dolayı küçük bir paket içinde verilen diş fırçası, çorap iyi iş gördü.

Önemli olan bir konu da oturacağınız yer. Yolculuk 11 saat sördüğünü düşünülürse, oturacağınız yeri iyi ayarlamanız lazım. Genel olarak koridoru tercih etsemde, pencere kenarı da fena olmuyor. Gidişte hep gece gidildiğinden koridoru seçmiştim. Dönüşün aktarmasında ise pencere kenarı işe yaradı. 

Yani cam kenarında oturuyorsanız ve gündüzse mutlaka çekeceğiniz resimleri olacaktır. Gün batımı ayrı bir güzellik, bulutların üzerinde gitmek ayrı bir tefekküre götürür sizi. Yer yüzüne baktığınız zaman aslında insanların ne kadar aciz olduğunu anlarsınız. Sadece binalar gözükür, sadece toprak ve varsa nehir veya göl. Ama biz insanoğlu dünyaya sığmıyoruz işte.

Dışarısı -30 larda iken siz içeride sıcacık, havalandırmanın sürekli çalıştığı bir sistemde yolculuk yaparsınız. Tek yapacağınız iş ya film seyretmek ya da kitap okumaktır. Şimdilerde pek kitap okuyan yok.

Direk uçak olmadığından mecburen aktarmalık yolculuk yaptım. İlk durak Katar’dı. Havaalanı gerçekten tertemiz ve oldukça büyüktü. Bekleme süresi 3 saat civarında olunca WiFi sistemini de bulunca instagram veya facebook paylaşımları yaptım. Biraz okudum ve yapılacak vazifeleri arka arkaya sığdırdım. Havalanı mescidinin abdest alma yeri güzeldi lakin terlik problemdi. İnsanların temizlik anlayışları çok farklı. Cemaat oluşturma hemen oluşuyor.  Herkes imamlık yapabiliyordu.  Halı üzerinde yatanlar ise ayrı bir durum.

Bu bekleme sürecinde insanları gözleme imkanı da oluyor. Çocuğunun yaptığı bütün patavatsızlıklara sabır eden bir anne. Geliş güzel yatanlar, birşeyler atıştıranlar, telefondan kafasını kaldırmayanlar…