Gidenlerin listelerini duvarlara, ağaçlara asmışlar. Okuyoruz.

Gitmişler. Ayrılmışlar. Özetle sürülmüşler. İzlerini bilmiyoruz.

Son sözleri nedir bilmiyoruz. Son bakışları, duruşları nasıldı bilmiyoruz.

Gittikleri köyde, şehirde ya da ülkede ne içerler? Ceplerinde ekmek paraları var mıdır?

Dünkü 75’lik dedenin dediği gibi “üzerimdeki 4 yıllık” demişti.

Ya gidenler ne giyerler, başlarını koyacakları sokacakları bir oda var mıdır?

‘Hayallerimizi kitledik’ der şair. İşte bundandar uykusuzluğumuz.