Bir tuhaf döngüdür gidiyor.

Ben ve Aysun çok yaralıyız. Çok çırpınıyoruz.

Ben ve Aysun  hallerimizi birbirimize anlatıyoruz.

Aysun Pınarbaşı’nda döktüğü terleri, bense uykusuz gecelerin binbir türlü hallerini anlatıyorum.  O beni uzun uzun dinliyor.

Ben Aysunun duruşunda yanıyorum.

Aysunun sessizliğinde sesler duyuyorum.

Aysun kırılgan, Aysun çok bitkin.

Aysun ‘Ne olacak bu haller’ diyor? ‘Boşver’ diyorum. ‘O herşeyi görüyor, biliyor. O bizim tek yardımcımız’ diyorum. Aysun da ‘Bizdeki bu aşk olduğu müddetçe bize yol almak düşer’ cümlesini yürekten  söylüyor.

Aysun derinlere düşüyor.

Aysunla yağmurların sesini dinliyoruz. Gelene geçene, tebessüm edene ve hatta garip bakanlara da aldırmıyoruz.

Göğsümün ağrısını sadece Aysun biliyor.

Aysun!

susalım gayri.