Erbil soğuk. Altı yıldan beri ikinci defa yerdeki birikinti suların buz tutmasına şahit olduk. Elektrik kesilmeleri ise bu yıl bir başka. Gün boyunca evde olmadığımızdan mahalledeki elektirik durumunu bilmiyorum. Ama çocuklar evde kalınca epeyce elektrik olmadığından bahsediyorlar. Akşam 6 ile 12 arası mahalli elektirik oluyor. Yani her mahalleye veya 2-3 sokağa ait elektrik üreten jenatörler oluyor. Buna mahalli elektrik deniliyor. Gece 3’ten sonra ise reisi (devlet) elektriği geliyor. O da çoğu zaman sabah 7’de kesiliyor.

Elektrik kesileceği düşüncesi zihninizin bir köşesinde tost yapma niyetimiz olursa bir an önce tost makinesini ısıtıyoruz. Tostları hazırladıktan sonra yemek tabağına koyup aynı cinsten olanla kapatıyoruz. Kısmen sıcak kalıyor. Tam tostu hazırlarken elektrik kesilse de canınız sıkılmıyor. Nasıl olsa sıcak bir tost makineniz oluyor. Bazı ülkelerde bir dakika elektrik kesilmesi anormal bir durum iken burada saatlerce elektriksiz kalmak sıradanlışıyor. İnsan alışıyor.  

Bu arada ütünüz varsa vaktinde yapmak lazım. En güzeli ütü ihtiyacı olmayan kıyafetler giymek.

 Yeni yapılan sitelerde ise durum iyimiş. Sürekli jenatör devreye giriyormuş; sistem ise kontüre bağlıyımış. Ne kadar paran varsa o kadar elektrik kullan.

Bizim mahalle elektriği paraları ise ay başında toplanıyor. İki adam ellerinde listelerle dikiliyorlar. Evin amperine göre para kesiyorlar. Geçen ay için 38 bin dinar. Yaklaşık 32 Amerikan doları ödemiş olduk. 

Sonuç olarak suyu boşa akan, petrolü iyi değerlendirilmeyen ülkede yaşıyoruz.  

yazı/foto: JB