Biraz sessiz kalsak.

Bu şehir üstümüze gelmese.

Mesela trafiğin tuhaf işlediği yollarda başka şeyler düşünsek.

Hani diyorum ya anla işte.

Yani biraz sabırlı olsak.

 Biraz muhabbet etsek.

Biraz köy, biraz bahçe ve az da olsa şehirlerden konuşsak.

Aşkımızı listenin başından silmeden hep konuşsak

Soğuk odalardan, soğuk yastıktan bahsetmesek.

Boyasız duvarları kafaya takmasak.

Biraz ve çokça aşkımızı konuşsak.  O aşkın başımıza neler açtığından da bahsetmesek.

Yani diyorum ya.

Biraz organizer, biraz interaktif defter, çokça projeler ve talebe tanımadan konuşsak.

Biraz sen, biraz yapılanlar, biraz da aşkımızın devamı konuşsa.

Biraz yorulsak.

Az uyusak.

Yemek yemeyi unutsak.

Yani diyorum.

Çok diyorum bunları.

Lakin.

Güne düşenler çok farklı.

Tutuklular, düşürülen uçak, hiç yere hayatları bitirilen masum insanlar.

“Benim olduğum yerde hiç kimse yoktur.” diyenlere inat işimize baksak.

Yani anla işte.

Biraz ve çokça aşkımızdan bahsetsek.