Birkaç saniye daha kalsaydın. Biraz sağdan soldan konuşsaydık. Sen o ağaç olsaydın, ben gölgesinde yorgun bir yolcu. Hiç kalkmadan, hiç gitmeye niyetlenmeden otursaydım. Cümleler kursaydım. Yorulmasaydım. Öznesi, yüklemi sen olan ifadeleri noktasız yapraklarını, dallarına fısıldasaydım. Sana diyemediğim. Ah bu haller, ah.  Erbil’de yine kış. Aylardan aralık. Şarkısı yazılmamış mevsimin başındayım. Geçiyor işte zamanın ayları.