Şifasız hastalıklar, bitmeyen zalim savaşlar, 

Soğuk yalnızlıklar, kırgın üşümeler,

Dışarıya inat derinde esen fırtınalar,

Yüreğe musallat silinmez duygular,

Küskün kalemler, …

Yasaklar, engeller, …

Parasız günlerin kasvetli tren yolculukları,

Soğuk sullarda banyo,

Biraz Amasya, biraz Akyazı,

Katıksız akşam yemekleri,

Kahvehane üstü ahşap oda,

İşçilik günleri, …

Her mevsim üşüyen yer yatağı,

Bedenden ayrılmayan soğuk yastık,

Yamalı geceler, hayaller,

İsimler, heceler, sessiz duruşlar,

Kasvetli yolculuklar, …

Gidilmeyen şehirlerin küskünlüğünde,

Ağrı’ya, Van’a, Konya, Bafra ve Banburry’e,

Ankara’ya isyan, İstanbul’da kayıplar,

Onaltı kişilik bir hastahane odası,

Azıkta sadece salata,

Öylesine geçen yıllar, …

Gecelerde sancılar,

Saklanmaya çalışılan yüz, eller, gözler,

Sızılar, …

Ve hergün dilde dolanan bu cümle: 

“Uzayan dünya sürgünlüğüm.”