O ayakkabıyı ben de giymiştim. Hiç üzülmemiştim. Kimselere darılmamıştım. Darıldığım kişiler koca öğretmenlerdi. Öğretmen, beden eğitimi dersine girmeme müsade etmemiş ve üstelik malzemeci muamelesi görmüştüm. O ayakkabılar içimde sızı olarak kalsa da onları çok özlüyorum. Bir yanım süklüm püklüm ..

Yaşıyoruz be Ermenekli dayım! Ama senin yaran çok derin. Yüzme bilmeyen oğlunu kaybetmenin acısı kolay mı! Utansınlar.

3 dakikalık yazılar (1)