Arada sırada yazmalı insan.
Arada sırada iyi ki buradayım, iyi ki bu havayı, bu şehri solukluyorum demeli. Kafayı yukarı kaldırıp bulutları seyretmeli.
Yollara düşüp şehrin nefesini almalı. Sabah ekmeği alanları, nohut satanları seyretmeli.
Akşamları koşturmaları seyretmeli Seni seyredemiyorum ey yar, ey dost, ey arkadaş deyip yıldızlara bakmalı. Biraz hüzünlenip bir şarkı mırıldanıp, savruk gezmeli.
Şafak vakti uykuya merhaba demeli.
Arada sırada şiirin hasını okumalı; dinlemeli. Biraz “ısırgan otu” çayı içip eski günleri yad etmeli.
Özlemeli, özleyenleri de özlemeli.
Arada sırada uçuk kaçık giymeli. Bir kazağı, tşörtü ters giymeli. Pantolona, gömleğe ve hatta çoraba yama yapmalı.
Elalem ne derse desinler aldırmadan, aynen öyle gezmeli.
Arada sırada ölmeli insan. …..