“Dün Nallı Dere’de yaşıtım, kardaşım Sadin’le karşılaştım. Epey dertleştik. Hanımı Saliha Bacı 12 yıl önce  vefat etmişti. Hala onunla yatar, onunla kalkar.”

Dün rüyamda işte o diyordum. O işte.
Yanı başımda duran.
Yukarıobanın gülü, biriciği. Sabah serinliğimin huzuru.
Sürüye çıktığım günlerde, güneş altında gölgem.
Bel belleme ayında yorgunluğumun, kırgınlığımın dermanı.
Benden gidelin 12 sene oluyor.
Sensiz yediğim “söğürme”nin “yağlı köfte” nin tadı yok.
Yıldıray Çınarın Çarşamba türküsü de beni teselli etmiyor.
Çay kenarında ikindi oturuşları üşütüyor.
Sıcak yaz gecelerinde dam yatmaları beni yakıyor.
İçimde yangınları Hatmenin pınarının suyuda kandırmıyor.
Harman yerinde çalınan düğün halayları bana yas ilanları gibi geliyor.
Bu alemin sensiz tadı yok!
Rüyama arada sırada olsada bir geliver.
Diyeceğim çok lakin.  Ama sen beni duymuyorsun.
Anlayan halimi anlar.