“Andalusian Arabic Music from Spain Lamma Bada Yatathanna by Juan Martin” müzik eserini dinlerken….

Her gün yazılan şiirim olsaydın; seni okusaydım. Seni okudukça huzur bulsaydım. Huzurda seni bulsaydım.

Çerçevesi işlemeli aynam olsaydın sabah akşam hep sana baksaydım.  Ben kendimi sende, sen bende kendini görseydin.

Sen bende iken seni düşte görmeye ne gerek var.  Günlük işim, soframda aşım, saçta bişen ekmeğim,  can yoldaşım, hemdem kardaşım, iş arkadaşım, bitmeyen derdim sen olsaydın.

Bu yorgunluk ve kırgınlığımının kıyısında, her dem yürüdüğümüz o limanda ve kumsalda herşeyi seninle unutsaydık.
O liman ve o kumsal, haykırışlarıma şahittir. O şahitliğın kıyısında sen de olsaydın.

Bütün bu yazdıklarım şuna buna sıradan gelse de bütün bunları bilen tek sen olsaydın.

Yağmurum, çamurum, yazda sıcağım, kışta soğum sen olduktan sonra şikayetim kime?

Şimdi şairi okumak yine bana düştü: 

Bir aşk bulsam, yağmurunda ıslansam
Bir dost bulsam, irfanında beslensem
Bir dağ bulsam, sinesine yaslansam
Yalnızlığım bitermola, bilmem ki? Abdurrahim Karakoç

Yazı-foto: mağpak