Gaziantep’ten Amasya’ya doğru yola koyuldum. Çok iyi bildiğim yol. Nedendir, hangi sebepten dolayıdır yolumu bir karayolu görevlisi değiştirdi. Adana’dan yola koyuldum. Görmediğim, girmediğim yollarda epeyce kilometrelerce yol aldım. Nedense yolum karıştı. Nevşehir, Kayseri derken, bir yaşlı dede  durdurdu beni. Aldım arabaya. Elinde boş plastık su şişeleri. Köy köy gezermiş. Hanımı hastaymış… Çok şey anlattı. Bozuk paralarını kağıt paraya çevirdim. Dahasını istedi; vermek istemedim. Yalan oldu bilirim. Bir ara uyukladım. Önümdeki arabaya vurmaya ramak kalmıştı. Dedenin konuşmaları beni uyandırdı.

Gideceği köy sarpa yerde. Götürdüm. Vedalaştık.

Dede bana çok şey anlattı. Yokluğunu, evde suyunun olmayışı… Daha neler neler.

Bu yazı 2013’e merhaba yazısı olsun.

Bundan sonra “her resmin bir hikayesi” ne  ve dünyasına çok gireceğim.