Yunus gönülleri barındıran Taptuk Dergahının yıkılalı asırlar devirmişken, yeni dergahların inşası için 1001 kapı dolaşıyoruz;  bazen bulduğumuzu zanediyoruz, kayıplarımız oluyor.
Uyku gözlerde parçalanıyor. Bu böyle olmaz diyen feryatlarımız yırtıyor bizi, yırtıyor tenimizi. Pes etmiyoruz.
Şükür ki bahçemiz, susuzluğunu giderecek  bereketli mecralar-kaynaklar bulmuş, yeni ekilen tohumlar tomurcuğa durmuş. Sulubağ susuzluğa selam durmuyor artık.
Bu hali yaşarken dereleri, tepeleri aşmak için   seher vakitlerinde birkez daha yola düşüyoruz.
Yollar da, aşklar da  ve tabii hasretler de tanıyor bizi; selama duruyorlar. Fırtınalar bize yol veriyor.                                   Çorbamıza doğradığımız ekmek ayrı bir lezzette. Bu alem bize bir başka bakarken, biz yüreğimizde sevdamızda biraz daha büyüyoruz. Kalbimizde olanları,uluorta  demiyoruz. Bazen başımız önümüzde, bazen fiyakalı duruşlarla selama duruyoruz bizi sevenlere, sayanlara. Efkarımızın mürekkebi akarken, bir çift göz ve kutlu duruşlar için  biraz velimsi, biraz deli dolanıyoruz işte.

yazı/foto:magpak