Öncesinde savruk yazıyordum. Kendime idi yazdıklarım. İçimde büyütüyordum. Mutluydum. Şimdi yazılarım mutsuz gibi geliyor bana. Üzerlerine gidemiyorum. Şimdilerde kelimelerin ölçülü çıkması gerekiyor. Oysa “Sen yoksun” derken, bu birçok kişiyi ifade edebiliyordu. Şimdi onu da diyemiyorum. Yılmaz Erdoğan veya İbrahim Sadri vari, “Ben aslında  seni hiç sevmedim” desem birçok insan alınacak. Hatta bunları size yazarken de yanlış anlaşılmaktan korkuyorum. Anlayacağınız…