Dün pazardı. Yine Emin vardı.

Dün pazardı ve herkes evinde idi.

Dün Eminle ben sokakta yürüme talimi yaptık.

Dün herkes kendi sofrasında iken ben sadece önceki günden kalan balık ve Emin’nin arta kalan yemeklerini yedim.

Dün gündüz vakti Emin hep uyudu ve uyudu. Gecede geç yattı.

Dün Eminle iken anamla konuştum. Dün anam hastalık anlattı. Ben anlattım. Seslerimiz yankılandı sanki.

Dün Eminin annesi yoktu. Nöbette idi. Çünkü dün pazardı…                                         26. 3. 2001