M. Yılmaz Kardeşime,

Öyle bir yazmalıydım ki.

Bir kul ne kadar yazabilirse o kadar.

Bir öğretmen, bir baba nasıl yazabilirse.

Ya sen kıymetli kardeşim, arkadaşım, dostum!

Sen de bu işte yoksun. Sen de yazmıyorsun.

Üç günlük ömür diyorsun.

Peki harfleri, kelimeleri kim kullanıyor.

Kimler zehirliyor beyinleri, duyguları.

Ben de sen de yazmayalım öyle mi?

İşin çilesini çekmeden yazanlar sağda solda bir hava atıyorlar ki.

Biz hep geride duralım öyle mi?

Çileyi çeken, hüznü iliklere kadar hisseden biz iken,

kim yazacak? Ne olur söyle.

yazı/foto: magpak