Başımda esen bir deli rüzgar ki estikçe esiyor. Estikçe beni alıp dağlar ötesinden de öteye götürüyor. Kimselere demeden kendimde yaşıyorum. O bakışlara,  o duruşlara, o gecelere  o rüzgarlarla beraber gidiyorum. O ormandaki küçücük gölde ışıkların oynayışı,  o yürüyüş o dua zamanı duruşu…  Yani dostlar bu sözleri nereye ve niçin çekerseniz çekin, bir deli rüzgar başımda esiyorda esiyor.

Bilinmez renklerin cümbüşünde, yalnızlık duygusunu kalabalıklar da olsakta atılmıyor.  Varsın essin bu deli rüzgar. Ne yapalım. Herkesin rüzgarı, gönül, dava sancısı kendine.

foto: hilal. g yazı/magpak