‘Çok Eski Yazılardan’

Sen,

Senden gelen herşeye eyvallah. Bugünlerde çok üzülüyor, geçmişin muhasebesi sizi altüst ediyormuşsun. Dışarıda yağmur, içine seller olup akıyormuş. Bana da sitem üstüne sitemi fısıltılı hallerle yapıyormuşsun.

Sen,

Oysa ben sensiz nice öksüz bayramlar yaşadım. Yorgunluğumu, bıkkınlığımı seninle demledim. Halden hale dağlanıyorum. Seni sende bulmaya çalışmıyorum. Sendeki o seni bulmak istemiyorum. Sen, bana maziden el de sallamıyorsun; ben sadece seyrediyorum. Silik bir hayal peşinde ömür tüketirken, dağımı özlüyorum işte. Adam gibi adam olmayan sürekli kendini arayan şu sefil nefsime,  asla olmayacak sana, üfül üfül esen rüzgarlı Karabağıma ve bir de bütün aşklara eyvallahı çekebilsem.

Sen,

Şimdi sen bana vedanı yapmışsın. Zehir zıkkım bir de mektup yazmışsın. Onu da sineye çekerim. Ben neleri sineye çekmedim ki.

Sen yanımda asla olmadın ki şimdi olacaksın. Sebebli sebepsiz hasretimi asla bilmedin bilmeyeceksin.

Ben de anladım ki, Ankara’da aşık olmamalı insan…

Sen,

Sen beni sevemezsin ki, hatalarımla, eksikliğimi, çıkmazlarımla bana öyle düşkün olmazsın. Ben sana eyvallah çekmişim. Şimdi yine çekiyorum. Ötesi yok.

KAYIP HANEMDESİN

Kayıpların dünyasında yaşıyorum.  Sıcak çağıllar üzerinde yürümeye mahkum edilmişim. Artık ağlayamıyorum da.

İnsan ne zaman kayıp eder diye felsefi bir yazı yazmak istemiyorum. Buruk, kırık dökük ifadelerle yazamıyorum. Galip olan kim?

Sen galipsin.

Kerpiçten evimizin damına çıkıp “Ulan şerefsizler beni dinleyin! Ben sevdadan falan anlamam dememişmiydim. Hala ne diye üstüme geliyorsunuz. Yeter ulan yeter.” Diyemiyorum işte. Edebli edepsizliğim burada yazmaya müsade ediyorda ötesini diyemiyorum işte.

Merak etmeyin. Kayıp hanemde yer almayacaksınız. Bakmayın başlığa sen benim yüreğimin ebedi misafirisin. Kimseler seni oradan söküp atamaz. Gönül limanıma öyle bir demir atmışsın ki, öyle kolay kolay sökülecek gibi değil.

Sıradan bir gönül-sevda yazısı yazdığımı zan etmeyin.

Keşke böyle bitmeseydi diyenler gibi de demeyeceğim. Sen benim en sevdiğim uzun hava gibisin. Bayram gecesi anneannemin vefatını duyduğumu saatin hüznü gibisin.

Bitmeliydi. Bitirdin. Vedanı ettin. Benim için kolay değil. Benim için hiç kolay değil.

magpak