Sevmedin ki!

Beni sen asla merak etmedin, bir gün olsun izimi bulmak için gayretin en alâsını göstermedin. Ben senin için mazide kalmış bir hiçtim. Sen mutluluk arıyordun. Sen sahte Mecnun’u bulmuştun, ben hala çöllerde gezip duran bir aslî Mecnûn.

Sen beni tozlu ya da taşlı yollarda asla düşünmedin. Bu adam ne yapar diye birgün olsun aklından geçirmedin de şimdi mi geçireceksin.

Sen benim hala başladığım noktada olduğumu bilemeden nice onlu yıllar tüketeceksin. Benim vardığım o acılı noktaya sen asla varamayacaksın. Ben her öğün seninle yaşarken, sen seninle yaşamanın yollarını bulmaya çalışacaksın.

Özetle sen beni asla sevmedin ki. Doğru değil mi? Merdivenin son basamağına doğru adım adım giderken, sevsen de ne olur ki!