Öylesine işte…

Nefes alıyorum, toplantılara katılıyorum, bugünlerde iftar açıyorum, davet veriyorum. … öylesine işte.
Öylesine yaşıyorum.
Sabahları erken kalkamıyorum.
Bahçeyi sulamayı geciktiriyorum.
Yeni projeler üretmiyorum.
Hatta seni bile bazen düşünmeye eriniyorum.
Gecelerin sessizliğini bölemiyorum.
Yıldızlarda seni görmek için çabalamıyorum. … öylesine işte.
Birilerine kızmak içimden gelmiyor. Yaşadıklarıma anlam veremiyorum.
Arabanın lastiği beşinci defadır patlıyor; kapısı bozuluyor. Aldırmıyorum.
Sürekli paralar harcıyorum. …öylesine işte.
Yeni arkadaşlar, yeni insanlarla tanışıyorum. Hırslar, mücadeleler dönüyor.
Yüksek lisans, düşük lisans yapma peşinde olanlara sadece bakıyorum.
Bir de kendi hayatıma hedeflerime bakıyorum. ….öylesine işte.
Yani anlayacağın sen yoksun diye öylesine geçiyor hayat.
Öylesine…
Bu yazı da öylesine yazıldı….
Sahi sen de mi öylesine yaşıyorsun?

Dupduru, berrak ve bensiz..
Öylesine ….