Birkaç satır da olsa yaz dersin. Hiç olmazsa bir kelime, bir işaret ver dersin. Yazamıyorum işte.

Anla artık.

Ne sen yar oldun bana ne Ankara, ne Konya, ne Ohio, ne Banburry… Şimdi de burası.

Zor  olsa da  seni götürdüm;  gittiğim bütün şehirlere. Soluksuz, bu ağır yükü taşıdım. Ama olmadı işte. Hele sabır et demelerin boş. Kapıları çoktan sürmelemişsin; bunu nasıl dersin. Kapandıktan sonra kapıları sen de açamadım. Açılmadı.

Şimdi benden beklersin. Hele bir yaz, hele bir sesini duyayım,  nefesini hissedeyim dersin. Artık düşündüğün kişi ben değilim.  Yorgun, kırılgan..

Sabır sırası şimdi sende. Yazılması gereken mektuplar mı? Merak etme! Herşeye rağmen yazıyorum yine de.