İmece bu ülkenin olmazsa olmaz olan kültür değerlerinden biridir. Sadece tarlanın, bağın, bahçenin hasadında değil, kapı önlerinde de imece yapılır.  Gaziantep Dutlu Köyü’nde bir sabah rastladığım kadınlar kışlık dolmalıklarını hep beraber hazırlarken görmüştüm. Fotoğraflarını çekmek iznini zorda olsa almış, söz üzerine bir sene sonra da çektiğim resimleri kapılarına kadar götürüp vermiştim. Çok sevinirken, bir teyze kendine ait resmini getirmediğim için sitemler etmişti.

Bu işin bir yanı.

Sordum, “Ne yaparsınız bu işi yaparken?” Dolmalıklar hazırlanırken muhabbetin en koyusu yapılırmış. Bütün imeceler de olduğu gibi yaşanmışlar, çocuklar ve hatta kocaların halleri de buralarda konuşulurmuş. Bir tür rehabilatasyon merkezine döner, bir bakmışsınız ki iş te bitermiş.

***

Fotoğrafçılar için malzeme zengini Amasya’nın nehir kenarındaki tarihi evleri gezerken, maydonoz ayıklayan kadınları gördüm. Bir kedi ürkekliği ile fotoğraflarını çekme iznini aldım. Ama resim çekmek öyle kolay değil. İnsanları konuşturmak lazım. Paylaşma noktalarını bulmak lazım. Bu da işin bir yanı.

Neden maydonoz? Bir gün sonra Ramazan ayı başlıyor. Demet demet maydonozlar ayıklanıp, temizlendikten sonra kavonoz içinde buzdolabına koyacaklarmış. Sahur vakti, maydonozları ince ince kıyıp yumurta ile çırptıktan sonra yağda pişirirlermiş. Meşhur markalı sucukla yapılan sahanda yumurta yerine maydonozlu yumurta. …

Çoğu zaman karşı komşunun bile tanınmadığı apartman hayatı yaşıyorsanız, kapınızın önüne kadar gelen  dört demeti bir liraya maydonoz satan bir satıcı olur mu? Olsa da hangi komşunuz yardımınıza koşacaktır?