Gelibolu-Soğanlıdere’ye gidenler bilir; isimsiz şehit mezarları hala geçmişteki gibidir. Orada iken bir hal olur size. Yüreğiniz dardaysa, çokça doluysa ve biraz da hüzün insanı iseniz bir hafta boyunca Soğanlıdere ile yatıp kalkarsınız. Soğanlıdere bir destandır ve o kadar yiğit insanın niçin bir bir toprağa düştüğünün cevabı vardır. Ve Halepçe. 5000 insanın bir anda hiçten yere öbür aleme gittiği bir mekandır. Gidenler masum çocuklardır, gidenler onların anneleridir, babalarıdır. Günlerden beri cevap ararım. Neden Halepçe’ye bu kadar zulüm yapma ihtiyacı hissettiler. Cevabı: Hiç. Sadece hiç. Acıların coğrafyasında cevabı hiç olan o kadar çok soru var ki.
Hele bir de sınıfınızda o acıları çekmiş insanların çocukları ve gençleri varsa….
Zihnimde beni benden alıp götüren başka şeyler vardı ve sadece aşağıdaki şiiri buraya koymayı düşünmüştüı. Lâkin bunların yazılması lazımmış. Soğanlıdere’ ye muhabbet ve hasretle ve onlarla olma arzusuyla.
17. Temmuz. 2010 Uzaklar.. foto:magpakFOTO NOT: Resimdeki çocuk Halepçe dağlarında bir piknik yerinde çekilmiştir. Çocuk karşımda öylece durdu ve bana çekmek düştü. Çocuk mu beni çekti ben mi çocuğu çektim bilemiyorum. Sizi çeken çocuğun gözleri ise gözlerinizi gözlerine bir süreliğine dikin, eminim o ağırdan ağır ve kıvrandıran acıyı siz de bulacaksınız.
Sen Benden Gittin Gideli
Öyle ağırım ki kendime
Sen benden gittin gideli
Tenim küs olmuş tenime
Sen benden gittin gideli
Öyle bıkmışım ki kendimden
Kurudum düştüm dalımdan
Sanki ruhum çıktı canımdan
Sen benden gittin gideli
Bir cefam var idi bin oldu
Aktı gözüm yaşı sel oldu
Yaz baharım döndü kış oldu
Sen benden gittin gideli
Soğanlıdere
Halepçe
GÜNE DÜŞENLER What the Day Bring 
Bir Cevap Yazın