Ben ne anlarım yazmalardan; Ben tutkulardayım.

Hiç bu kadar çaresiz kalmamıştım.

Bunu da boş ver, dediğim zamanın demindeyim.

Maneviyatımın dibe vurduğu anlardayım.

Benim bir dağım, sarı yapraklarım, hüznüm, hazan mevsimim, yalan da olsa biraz gayretim varmış.

Bunlar da yok aslında.

Kabul edilmez bir halim, duygum, duruşum var.

Ben yatakların düşmanıyım.

Ne zaman ki yatalak olmuşum, o gün mezardır yerim.

Şimdi gayri haramdır yumuşak yataklar.

Cevapsız sorularla koyun koyun yaşamak varmış.

22. 12. 2005 Bdüzü – Istanbul