GÜNE DÜŞENLER What the Day Bring

İnsan her  zaman hasretini çektiği topraklara methiyeler düzmesi beklenir. Bunun her zaman yapılması fıtrata ters olmalı. Olmadık zamanda ummadık şahıslarla yaptığınız tartışmalar ve sonrasında gelen kavgalarınız sizi üzer, yıpratır. Kana kana havasını teneffüs ettiğiniz memleket toprağı size birden yabancılaşır. Kaçmak için sebebler ararısınız. Tadına doyulmaz yemekler tatsız, dost muhabbetleri baş ağrıtır. Elinizde imkan varsa yapacağınız…

Peyami Safa hayatımda önemli bir tutar. Daha orta ikinci sınıfta iken bir vesile ile onun birkaç kitabı ile tanışmıştım. Onun kitapları hayatıma giren ilk kitaplardı. Daha sonraki yıllarımda da yazarımızın Dokuzuncu Hariciye Koğuşu’nu aralıklarla okumuş; Yalnızız kitabından ise ayrı bir tad almışımdır.  Kitapta geçen “Biz, hepimiz sadece kendimizi düşündüğümüz için yalnızız ve yalnız kalacağız” cümlesi ise…

 28.2.2011- Erbil Buralar biraz karışık gibi. Rüyalar karışık, düşünceler karışık. Siyah, beyaz hayatlar çok. Annesini, babasını kaybetmiş gençler, çocuklar; hastalıklar  ve sonrasında erken yaşta vefat edenler.  Yoklukluklar, soru işaretli bir gelecek. Ufuksuz, ufuk bekleyen bir nesil.  Dağın arkasında ne var; bilinmezlikler. Elektrik ciddi mesele. Altyapı henüz yok. Geçmişe çeşit çeşit özlem. Bu düzene isyanlar da var.…

Yazmak, tutkunun ötesinde bir beyin sancısıdır. Yazmak, bir duygunun, davanın anlatılmasının en keskin silahıdır. Fikirler, davalar ve gönül fırtınaları ya yazılmasalardı?   Bir gece yarısı ansızın, vakitsiz ve halsiz uyanırsınız. Başınızı koyduğunuz yastık, altınızdaki döşek size diken olur. Sebebini bulmakta gecikmezsiniz. Gecenin bir deminde sizi uyandıran, bir gün önce sokakta gördüğünüz bir çocuğun mahsun duruşunun…

“Her yemek bir saygıdır.” M – 3 yaş. “Oh be! Hayat ne güzel baba.” M 7 yaş. “İnsan sevdiğini üzmemeli.““Hiç kimse ile dalga geçme!” “İçme suyunun kralı zemzemdir.” “En güzel koku Peygamberimizin kokusudur.”   M 8 Yaş. Şubat 2011 Not:  Çocuklarımıza ne kadar önem veriyoruz?  Kaç yaşından itibaren onlara kitap okumaya başlıyoruz? Değerli olduklarını ne kadar hissettiriyoruz?…