GÜNE DÜŞENLER What the Day Bring

Ya sonra? Bir Bozhüyük sabahında ve hatta bir Beyşehir akşamında da mahsunluğunu gönlüme gömdüm. Yollardaydım. Bir yanım kırık dökük haldeydim. Epeycede uykusuzdum. Birisi bamtelime dokunup duruyordu. Aldırmıyordum. Kırmızı ve siyah renkleri seçemiyordum. Yoldaydım. Siyah renkli arabam da nereye gittiğini bilmiyordu. Yolun darlığına, çamuruna takılmadan gidiyorduk. Yollar karışıyordu, umursamıyorduk. Bizi çeken bir zat oldu mu uğramadan…

Dün zabıtalar bizim dükkanın yeşil boyalı kapısına kilit üstünü kilit vurdular. Kilitler paslı mıydı, hangi markadır hatırlamıyorum.   Vay efendim, kaldırımları işgal etmişiz. Vay efendim, köyden gelen eşekler dükkan önüne neden park ediyorlarmış? Şehrin 3 tane hayvan hanı varken, bilumum hayvanların dükkan önündeki direğe bağlanması belediye kanunlarında yer almazmış. İki dükkan yukarımızdaki  Ciğerci Cemal’e ses…

9 Geç kaldık be gülüm. Sen ve ben yağmurun çocukları. Herşey için geç kaldık. Aldatıldık mı? Yoksa hep arabesk mi takıldık?  Rahmetlik Karakoç abiye takıldık da biraz isyanın çiçeklerini mi kokladık? Ne oldu bize? Bir bir dağılıyor muyuz? Hele bu Mart yağmurları. Başım önüme eğildikçe eğiliyor. Biraz fazlca utanıyorum. Bir film sahnesi yaşar gibi koşuyorum,…

Dün ülkeme ve zavallı dünya dair girdaplı haller dinledim. Susdum , şaşırdım boyutsuzluk hallerine girdim. *Yollara kezzaplar serpilmiş, mehtap çıkmaz olmuş. İnsafsızlık her yanı sarmış. Kullaklarımı tıkamak istedim, rüzgarlarla savrulup, Kaf Dağı ötesine gitmeliydim. Oradaki kahramanlara, “Gelin hele, helen gelin şu hale bakın” demeliydim. Bu ne mutsuz, şenliksiz asırlar. Batsın sizin savaşınız, tükürükler size katil…