GÜNE DÜŞENLER What the Day Bring

Gelmedin de ne oldu? Gittin de bütün arzularına kavuştun mu? Bunun adına ihanet, bunun adına vefasızlık mı desem. İçim dışım, damarlarımdaki bütün hücreler bozbulanık akıyor. Sınıfta, sokak başlarında, kürsülerde yaptığım bütün sunumlar, pedalı bozuk bir bisiklet havasında gidiyor. İyi mi oldu yani? Millet bana tuhaf tuhaf bakıyor. ‘Ne diyor bu adam?’ cümlesi kulaklarımı tırmalıyor. Bahar…

Gayri diyeceğim kalmadı Murtaza. Seherlerde şarkılarını söyleyen sabah kuşları sussun. Bir tükenmişlik, bin iğrençliktir gidiyor. Şırıltılarında demlendiğim çınaraltı pınarı sussun. Yıkılmışız, geceler bitmiş, gündüzler avare. Ümitler ah ümitler. Harcanan çocuklarımız, harcanmış gençliğim, harcanan hayaller.  Yakasına sarılacağımız, hergün bir davarın heba edildiği, mor bir kuzunun yaralandığı sürünün çobanı Remzi de yok. Kimden hesap soracağız? Hesap alan…

Gençliğimizin soğuk ve yoksul zamanlarında okumuşluğumuz var. Dam başlarında, bir zeytin ağacı altında, bir dağ başında kaya üstünde veya Akyazı’da fabrika işçilerinin kaldıkları bekar evinde de hep okumuşluğumuz vardır. Tadına doyum olmayan okumalardı. Kitap sonunu merak eder, kesinlikle son sayfayı okumaz, sayfa üstüne sayfa çevirir hayal dünyamız dünyanın tozunu attırır sona öyle giderdik. İşte kitap…

DEFTER KARALAMALARI Monaroza ve Mihriban sonrası karalamalarımız da oldu. İstanbul, Konya ve hatta Akçakent hattında yazdık. Öksüz gündemler içinde boğulduk. Küçüklüğümüze mühür vurduk. Duvarlarının sıvaları dökük odalarda büyük düşündük. Aşağıdaki notların çoğu öylesine karalamalar. Çoğu birbirinden kopuk ve belki de anlamsız. Karabağın ikindi serinliklerinde yazılmış, biraz koruk ekşiliğinde, biraz da dalından taze kopartılmış yeşil zeytin…

Renklerin ve renksizliğin iç içe geçtiği bir gün daha… Üç aylık İngilizceleriyle ders anlatanlara yaptığımı yorumlarımızla, bazılarını çok kızdırdık, bazılarını da aşırı övüp, göklere çıkardık. Yo efendim PowerPoint sayfaları etkili kullanılmalıymış, yok efendim tahtaya mutlaka tarih atılmalıymış. Mutlaka vücut dilinin etkisini göstermeliymiş. Matematik dersinde daha grafik organizer kullanmak gerekirmiş. Bir öğretmenin iyi bir hikâye anlatıcısı…

Bahar gelince neşe demek, sevinç demek. Yağmurlu havalarda hüzünlere dalmak. Güneş doğarken ümitlenmek. Ama her gün yazmak. Bugünü yazarken hatalardan, kayıplara karışan arzulardan bahsetmemek. Dünde kalanları sorgularken,  hatalara  tokat üstüne tokat atmak.