GÜNE DÜŞENLER What the Day Bring

Artık eskisi gibi üşümüyorum. Belki de çok üşümelerden üşümeyi unuttum. Bütün soğuk havalar üstüme pusular kurup gelse yine de üşümem. Alışkanlık kazandım galiba. Yine böyle bir Aralık ayıydı. Konya’dan İzmir’e giden bir kara trendeydim. Yolculuğumun sebebi elbette vardı. Yaşım o vakitler 22 idi. Sevdiğim bir yaş. Tıngır mıngırlığımın devam ettiği, kafamda tuhaflıkların esip durduğu yaşlardan…

İki aydan beri her gün değişen yaşadıklarımızı, yarım yamalak bildiklerimizi, sessiz ve yıkıla yıkıla gelen ayrılıklarımızı, bir ağustos öğlesinde gittiğimiz memleketi yine bir  temmuz başı sıcağında terk edişimizi  de kimseciklere diyemedim. Oysa binlerce kilometre ötede bir şehirde, bayrama düşen ayrılıklarımız bize kalmıştı. Yine o şehrin uzağında hastalıklarımız oldu. Sorulan soruları hüzünle cevap verişimizin ardından, bu…