GÜNE DÜŞENLER What the Day Bring

Yolculukları sevenler pek çoktur. Oysa, her yolculuk bir yorgunluk ve bitmişliktir. Ayrılıklar,  akşam güneşinin batışında ki hüznün son durağı gibidir. Genelde ikindi vakitlerinde ayrılıklarım, ayrılıklarınız olmuştur. Bir yanda otobüsün camına yansıyan ikindi güneşi bir yanda içinizde yanık türkülerle gidersiniz.   Yolculuklarınızda ya da vedalarınızda bazen size bir mendil ya da el sallayan da olmaz. Gidersiniz. Tıpkı…

Bıraksam bırakılmıyor. Hınçlar, kinler dostalara mı gitmeli? Boşver. Bizi gören, çok iyi bilen Biri var. Yüreğin, fikrin, ruhun yaptıkalarından dolayı huzurlu ise mesele bitmiştir diye de bir kenara çekilmek ser de yok. Bıraksam bırakılmıyor diye başladık ya böyle devam etmeli. Tutkumuz, hasretlerimiz, içimizdeki esintilerimiz bırakılmıyor işte. Fırat kıyısında koyun otlattığımız o günlerin hatırına, ürkek gecelelerde,…

Komşumuz Bekçi Nahsen’nin oğlu Servet “Dedim mi?” yazısından dolayı sitem göndermiş. Abi çok ayıp ettin, bizim seninle ayrımız gayrimiz mi var; seninle kıdemli senelerimiz geçti, koyun-keçi otlattığımız günlerin hatırına  “diyemediklerinden” birkaç laf etseydin, belki yaralarını bir kıdım da olsa merhem olmaya çalışırdık diye de eklemiş. Hatta, “Abi ısırgan otu iç!” diye de iyice dalgasını geçmiş.…

Bugün 14 Temmuz Perşembe. Geçen günlerin peşinde dolanıp duruyoruz. Güneşler doğuyor ve batıyor. Hayatın bizzati kendisine tuhaf bakan birkaç nöbetçi arkadaşla,  akşamları beraber yemek yapıp ay ışığı altında çayla demleniyoruz. Uzaklarda yaşanılmış; çok sayfalı hatıralar anlatılıyor. Asil derdimiz memleket üstüne henüz hiç bir şairin yazmadığı derûn-i ifadeler kullanıyoruz: Edremit, Manisa, Antep, Amasya, Konya diyoruz. İzin…