GÜNE DÜŞENLER What the Day Bring

Kerkük, Ramadiye, Basra, Bağdat… Şimdilik hüzün şehirleri. İngilizce’de öğrendikleri “zamanlarla” öğretim ve hatta eğitim yapmaya çalışan gözükaralar. Bir öğretmenin dört küçük çocuğunu ve hanımını bir başka şehirde Allah’a emanet edip kendisinin Basra yolunu tutmasındaki çılgınlığı ifade etmek, has bir romancıya düşecektir. Üstelik bildiği tek bir dil vardır: Adı Türkçedir. Her bir arkadaşın eksik ve gediklerini…

Bu bayramda böyle geçti işte. Deprem hüzünleri, bir poşet verdiğimizde ikinci et poşeti isteyen  keşfedemediğimiz fakir komşumuz, komşularımız. Bayramlaşmaya gidemediğimiz dostlar, doya doya konuşamadığımız kardeşlerimiz, akrabalarımız. Yapay tebrikler, mesajlar. Bayram namazı sonrası tokalaştığım cemaatin neredeyse hepsini tanımadığımı desem, yalan mı söylemiş olurum? Kapımıza gelen güzel dostlar. Sanki ilk defa tanışır gibi yaptığımız komşumuz. Her el…

Kerkük’ten öte bir yerde yaşın onüçtü. Tamirci çırağıydın. Gecenin bir vaktinde eve dönerken ağzında korkuyu altetmek için çaldığın bir sevda ıslığı vardı. Kerkükün caddelerinde ve ıssız sokakların dehlizinde o türkülerden birisi, ıslık olup dilinin ucuna gelmişken vazgeçmiştin. Sebebli sebebsiz yaraların, sonbahar olmuş seni bu kez burada hırpalıyordu.  Yaşanılması aklından geçmeyen bir hayatın kıyısında köşesinde  darlanmaktasın.…