GÜNE DÜŞENLER What the Day Bring

Bir yoğunluk ve yorgunluktur gidiyor. Şiirler küskün bir kenarda bekliyor. Sonra yazarım dediğim o güzelim konular, hisler, hatıralar her gece benimle yatağa uzanıyorlar,  Gece yarıları onlarla uyanıyorum. “Bir gün gelirde unuturmuş insan en sevdiği hatıraları” der ya şair; o öylece deyip dursun. Unutulmayacak nice hatıralar var ki, koynumda taşıyorum, taşıyoruz. Sonra yokluyorum şiir sandıklarını; karşıma…

Musul’da bir okulda genç bir hocamız kek getirdi. Kendi elleriyle yapmış. Özlemişlik mi, yoksa açlığım mı anlamadım. O kek bana ayrı bir lezzet verdi. Üstelik sabah iyi bir kahvaltı yapmıştık. Gurbetin tam ortasında, inişlerin çıkışları, garipliklerin yaşandığı bir şehirde yani Musul’da kek yemek bana Mecidiyeköy’de bir simitçide yediğim simitleri yerken yaşadığım duyguları hatırlattı. Aşk Bitti…