GÜNE DÜŞENLER What the Day Bring

Zihnimde cevabını bulamamış sorularla Amasya’ya veda zamanı. Kıymetini bilemediğimiz asil tarihimizden kalanların yalnızlığı yüreğimde, Amasya’dan boynu bükük ümitlerle ayrılıyorum. Yeşilırmak, huzurlu akışındaki borcunu henüz Beyazıt Camiisine ödememiş, Şehrin tam ortasındaki Saat Kulesi gece nöbetinde iken ayrılıyorum. Kimseciklere görünmeden bütün ayrılıklarımı eski memleketin Mihriban şiirine teslim ederek yola düşüyorum. Gönül burukluk yaşamış olsa da Gamaşuk çayının…

Amasya’da bir ayakkabı tamircisi.  Çantamın tamirini tek yapacak yer burasıymış. Mekan geniş. Ortada bir soba; yanık motor yağı kullanılıyormuş. Bu sobayı pek kullanan yok diyen ayakkabı tamircisi, her gelene kibar. Sanki müşteri memnuyeti üzerine özel dersler almış gibi her müşterisine özenle seçilmiş ifadeler kullanıyor. Duvarda asılı resimler var, motor üzerinden gösteri yapan kişiler. Soruyorum, “Kim…

Kendi sükunetim içinde ve karlı bir zamanın deminde Amasyadayım. Kar sessiz yağıyor. Nehir, bir yetimin boynu büküklüğünde akıyor. Yolum Müftü Mehmet Teyfik Hafız Efendi’nin Evine düşüyor. Bir restaurant olmuş. Turizm işletmeciliği mezunu genç bir kız idare ediyor. Liseyi terk etmiş genç bir delikanlı mekanın her işini görüyor. Kısa bir zaman diliminde uzun bir sohbet ediyoruz.…

Amasya’da Gamaşuk’tayım. Gamaşuk’a ne bir çayevi diyebilirim ne bir kahvehane ve ne de bir sohbet durağı. Bunların hepsi eksik kalır. Gamaşuk’un öz anlamını henüz bilmiyorum. Sormadım da. Belki de bazı yerlerin ismini değil, hissini öğrenmek gerek önce. Arkamda birkaç öğrenci sessizce soru çözüyor. Yan masada üç öğrenci aldıkları ve alacakları kredilerden bahsediyor. Bir başka masada…